काहीबाही असंच...

शुभ-अशुभ बाबांना जाऊन दोन महिने झाले होते. आईला भेटायला म्हणून ती पुन्हा माहेरी गेली परिवारासह.बाबांच्या जाण्याचं दुःख ताजंच होतं. आईच्या मनात ते भळभळत होतं. शनिवार,रविवार राहून ती सोमवारी परत यायसाठी निघाली. तिथून निघवेना तरी निघाली. सामान गाडीत ठेवणं चालू होतं. बस्स् आता आईच्या पाया लागून निघायचं. सगळे नमस्कार करायला लागले तशी आई सरावाने देवघरात गेली आणि तिथून हळदी-कुंकवाचा करंडा घेऊन आली. कोणतीही स्त्री गावाला निघाली की तिला हळदी-कुंकू लावायची पध्दत. ती चालली म्हणून आई नकळत पटकन करंडा घेऊन आली.आणि थबकली. काही क्षण असेच गेले. अत्यंत उदास चेहऱ्याने आईने करंड्याचा हात तिच्यापुढे धरला आणि कसं बसं बोलली,"तुझ्या हातानं लावून घे कुंकू." आईच्या डोळ्यात पाणी तरळलं.तिलाही रडायला आलं. स्वतःला लगेच कंट्रोल करत ती बोलली, "का गं? मी का लावून घेऊ? तू लाव." डोळे पुसत आई म्हणाली, "आता मला तुला कुंकू लावता येणार नाही. मी अशी..." विधवा शब्द बोलणं आईला जड गेलं. "मला चालत नाही तुला कुंकू लावायला. मी कुंकू लावलं आणि काही अशुभ घडलं तर? म्हणून माझ्यासारख्यांनी सवाष्णींना ...

बदल मी एका सांजीच्या म्हणजे सातव्या महिन्याच्या कार्यक्रमाला गेले होते. सजावट वगैरे छानच होती.सगळ्या बायका जमल्या.डोहाळे जेवणाच्या गाण्यांना सुरुवात झाली.दोघी-तिघींनी मिळून पाच गाणे म्हटले.मी कवयित्री.त्यामुळे गाण्यांच्या शब्दांकडे माझं जास्त लक्ष असतं.गाणी कान देऊन ऐकली.पाचही गाण्यात "तुझ्या पोटी राम जन्मणार आहे" "क्रुष्ण पाहुणा म्हणून येणार गं" पासून तर "सख्यांनो,एक गुपीत सांगते आज ती चालली माहेरी एकटी पण तिकडून आणणार युवराज" वगैरे वगैरे. अरे हे काय? एकाही गाण्यात राधा,सीता, राणी किंवा राजकुमारी नाही.सगळे पुरुष.देव असले तरी पुरुष.मी या विचारातून सावरत नाही तोच दुसरा विधी संपन्न झाला.ताटात वाट्यांमध्ये विविध गोड पदार्थ झाकून म्हणा किंवा लपवून ठेवले होते. कोणत्याही एका वाटीवरची पापडी त्या हिरवाकंच श्रुंगार ल्यालेल्या त्या भावी मातेला काढायची होती.ती जो पदार्थ काढेल त्यावरुन तिला मुलगा होणार की मुलगी हे ठरणार होतं. तिने 'बर्फी' काढली.लगेच जमलेल्या तिच्या आई,सासवांसहित काही बायकांनी 'च्च' आवाज केला.म्हणजे तिच्याकडून काहीतरी घोडचूक झाली.काही स...